• image

    مجتمع آموزشی تقوا

اخبار و اطلاعيه ها

1397/10/28

فرازهایی از سخنرانی دکتر هومان نارنجی ها - کارشناس پیشگیری از آسیب های اجتماعی


پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی

«مهارت‌های زندگی»

فرازهایی از سخنرانی دکتر هومان نارنجی‌ها

کارشناس پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی

روز جمعه 28/10/97

اردوگاه باهنر

گروه مدارس سپیدار تقدیم می‌کند:

 

مروری بر جلسات گذشته:

مرداد 97 دکتر اتونی با موضوع انسان، تربیت و عرفان

آذر 97 دکتر دوایی با موضوع نقش والدین در هویت‌بخشی فرزندان

دی 97 دکتر نارنجی‌ها با موضوع آسیب‌های اجتماعی پیش روی نوجوانان و راهکارهای مقابله با آن

 

اشتباه نکنیم!

هیچ فرزندی از خطر ابتلا به آسیب‌های اجتماعی مصون نیست؛ حتی بچه‌های ورزشکار و درس‌خوان

بنابراین! هیچ مادر و پدری نباید فکر کنند که همه چیز را می‌دانند، فرزندشان را خطری تهدید نمی‌کند و از اطلاعات جدید بی‌نیازند.

 

باورهای خود را اصلاح کنیم

امروزه! تخصص‌ها خیلی ریز و دقیق شده است، لذا به بعضی از حوزه‌های تخصصی خودمان مغرور نشویم که در این حالت امکان خطا زیاد می‌شود.

اکنون به همان روزی فکر کنیم که ممکن است فرزند ما معتاد شود، از همین امروز طرح و نقشه مناسب داشته باشیم.

 

باور نکنیم!

یک‌بار مصرف اشکالی ندارد! شیشه، اعتیاد نمی‌آورد! این قرص هیچ عارضه‌ای ندارد! در این سن و سال دیگر کسی معتاد نمی‌شود! هیچ‌کس با این درجه تحصیلی به دام نمی‌افتد.

خیر، یک‌بار مصرف هم اشکال دارد بعضی‌ها همینطور به دام افتاده‌اند اعتیاد اکثراً از سیگار شروع می‌شود. بوی سیگار نشانه‌ است. اکثر سیگاری‌ها از زیر بیست و پنج سال این کار را آغاز و همچنان ادامه داده‌اند.

 

 

اعتیاد شرط سنی ندارد

بیمار هشتاد و دو ساله‌ای را می‌شناسم که در هشتاد و یک‌سالگی معتاد شده است و بیمار هفتاد ساله‌ای را که پنجاه سال است به دام اعتیاد افتاده و فکر می‌کند که معتاد نیست. این خطر پیوسته در کمین است.

 

آنها که تفنّنی از مواد استفاده می‌کنند

شیشه از سال 83 با این شهرت به ایران آمد که اعتیاد نمی‌آورد و به سرعت عده زیادی را گرفتار کرد و حالا می‌گویند گل اعتیاد ندارد کسانی که تفننی مواد مصرف می‌کنند همه معتادند.

افراد در جامعه دو دسته‌اند:

1- سالم

2- اختلال مصرف

بین آن گروهی وجود ندارد. سفید یا سیاه؛ اگر شخصی سالی یک‌بار هم مواد مصرف کند در گروه سیاه است.

 

به قیافه معتاد اعتبار نکنید

در قیافه بسیاری از معتادان ویژگی‌های خاصی مشهود نیست در حال حاضر افراد معینی اعتیاد را رواج نمی‌دهند، بلکه همین افراد عادی ممکن است عامل باشند همان دوستی که با او به باشگاه می‌روید و یا همان دانش‌آموزی که فرزند شما با او درس می‌خواند و ... معتاد و تماشاچی هر دو منتظرند قیافه‌شان عوض شود. نه! اینطور نیست. منتظر تغییر قیافه نباشید؛ این باور مربوط به قدیم است.

 

باورهای غلط راجع به تریاک

مصرف تریاک از چهل سالگی اعتیاد نمی‌آورد. علاج دیابت، چربی خون، آرتروز و ... می‌باشد؛ این حرف‌ها درست نیست. تریاک فقط مسکّن است و هیچ دردی را دوا نمی‌کند. مراقب باشیم همین‌طور نگاه افراد عوض می‌شود و به دام می‌افتند.

 

با فرزندانمان حرف بزنیم

ما! در حین گفتگو با بچه‌ها! با طرز فکر و باورهایشان آشنا می‌شویم. تجربیات خودمان را به آنها منتقل می‌کنیم. اشتباهاتشان را اصلاح می‌کنیم آنها هر چه آگاه‌تر باشند ایمن‌تر هستند. اکثر والدین با فرزندانشان در این مقوله حرف نمی‌زنند و می‌گویند می‌ترسیم حجب و حیا از بین برود. این درست نیست با فرزندتان زیاد گفتگو کنید.

 

 

 

مرز اعتیاد

در اعتیاد مرزها آبی است کسی نمی‌فهمد چه جوری؟ چه روزی؟ کی؟

روزی که میله‌ها می‌افتد اعتیاد شکل می‌گیرد و معمولاً از هر صد نفر، پانزده نفر به زحمت نجات پیدا می‌کنند و زندگی بقیه تباه می‌شود.

 

راه چاره چیست؟

برای سلامت ماندن فرزندان از آسیب‌های اجتماعی، موفقیت‌های درسی 20% و هوش اجتماعی 80% نقش بازی می‌کند هوش اجتماعی باعث می‌شود فرد روی پای خودش باشد و اصطلاحاً بتواند گلیمش را از آب بکشد.

بچه‌ها در حال حاضر همه دنبال سرازیری هستند و حاضر نمی‌شوند در سربالایی قدم بردارند. ما مقصریم، ما والدین، ما مربیان که آنها را از کار و مسئولیت‌های زندگی معاف کرده‌ایم.

در آلمان طبقه مرفه جامعه برای اینکه بچه‌ها سختی بکشند تا مقاوم شوند آنها را به اردوگاه می‌فرستند تا با امکانات کم هیزم جمع کنند، آتش روشن کنند آب گرم کنند در حالی‌که در ایران آنها را از هر نوع تلاش نموده و توصیه می‌شود که فقط درسشان را بخوانند!

اگر بچه‌ها قرار باشد به سفر بروند والدین چمدان آنها را می‌بندند، اگر سرما بخورند بلد نیستند سوپ درست کنند اگر لباسشان کثیف باشد نمی‌توانند ماشین لباسشویی را روشن  کنند آنها حتی فکر آن را نکرده‌اند که می‌توانند لباسشان را با دست هم بشویند.

هفتاد درصد گرفتاری‌ها در ایران از جانب رفقا می‌باشد. رفقای بچه‌ها و خانواده آنها را بشناسید پنجاه ساعت حضور والدین معادل پنج ساعت معاشرت با رفقای آنهاست. بچه‌های شما از نظر رفتاری میانگین رفقایشان خواهند بود. ما همه حد وسط دوستانمان هستیم.

با بچه‌ها زیاد حرف بزنیم و اطلاعات درست به آنها بدهیم در غیر این‌صورت، غلط آن را از دیگران خواهند گرفت.

معمولاً مواد از دوره اول متوسطه و سیگار از سن دبستان شروع می‌شود جوانان ما در اثر شکست به الکل پناه می‌آورند در حالی‌که هر شکستی می‌تواند پله‌ای برای موفقیت بعدی باشد تاب‌آوری و توانایی شکسته شدن از مهارت‌های لازم زندگی است که والدین در خانه الگوی عملی آن می‌باشند زیرا خانه اولین ایستگاه تربیت است. این اصل در مدرسه باید پیگیری شود.

 

چگونه باید زندگی کنیم؟ چگونه خرید کنیم؟ چگونه مراقب خودمان باشیم؟ چگونه به دیگران کمک کنیم؟ و ... این‌ها را بچه‌ها باید در مدرسه یاد بگیرند در بعضی از مدارس فقط درس می‌دهند و درصدد ساختن مدارک تحصیلی هستند در حالی‌که رشد باید همه‌جانبه باشد و انسانی بسازد که قادر باشد زندگی کند زندگی کردن هزاران مهارت لازم دارد.

ساده‌ترین مهارت زندگی هنر گفتن نه می‌باشد که اکثرمان از انجامش ناتوانیم.

برای حل مسائل عادی زندگی، فرزندان را صدا کنید با آنها مشورت کنید نظرشان را بخواهید اجازه دهید:

1- مشکل را تعریف کنند.    2-برای آن مسئله بسازند.    3-مسئله را حل کنند.

این جدال فکری پُرثمر باعث می‌شود که هر لحظه از لحظه قبل باهوش‌تر و تواناتر شوند و برای زندگی انگیزه داشته باشند. دائماً به آنها بگویید: «مشکل را مسئله کن-مسئله را حل کن». راه‌حل آماده را در اختیار آنها نگذارید.

درد-دل دوست به هر حیله رهی باید کرد

به بهانه‌های مختلف آنها را به این تلاش مشغول کنید به آنها مسئولیت بسپارید بچه‌ها در خانه شما مهمان و خانه هتل نباشد. اگر وضع به این منوال باشد سی چهل ساله هم که باشند ناتوان خواهند بود.

آن‌قدر گفتگو کنید تا درست شود اگر نصیحت را دوست ندارند قصه تعریف کنید از هر طریقی وارد شوید تا آنها با شما همراه شوند. به آنها کار و مسئولیت واگذار کنید هر چند که کوچک باشد. درب یخچال را باز می‌کند میوه پیدا نمی‌کند! چرا میوه نداریم؟ بفرمایید- برو بخر، بلد نیستم. بیا یک بار با هم برویم تا یاد بگیری. اگر شما بخرید او نق می‌زند اجازه دهید به کار بپردازد. ایراد نگیرید و به چند و چون آن کار نداشته باشید.

او همه چیز را از شما می‌آموزد هر چه می‌خواهید به او یاد بدهید تا هجده سالگی وقت دارید بعد از آن دیگر اتفاق مهمی نمی‌افتد. پس تا هیجده سالگی وظیفه شما سنگین است فرصت را دریابید بعد از آن سبک می‌شود.

برای آنها فرصت یادگیری ایجاد کنید و یا به عبارت دیگر فرصت‌های یادگیری را از آن‌ها نگیرید که آنها فرزندان زندگی‌اند در سودای خودشان.

برداشت: ناهید ناصری‌نژاد

 

 

فرزندان شما به حقیقت فرزندان شما نیستند؛ آنها دختران و پسران زندگی اند در سودای خویش ...

آنها از کوچه وجود شما گذر می کنند اما از شما نیستند، اگرچه با شمایند، به شما تعلق ندارند.

عشق خود را بر آنها نثار کنید، اما اندیشه هایتان را برای خود نگه دارید. زیرا آنها را نیز برای خود اندیشه ای دیگر است.

جسم آنها را در خانه خود مسکن دهید اما روح آنان را آزاد گذارید زیرا روح آنان در خانه فردا زیست خواهد کرد که شما حتی در رویا نمی توانید به دیدار آن فردا بروید، ممکن است تلاش کنید که شبیه آنها باشید اما مکوشید که آنان را مانند خود بار بیاورید زیرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهد کرد.

جبران خلیل جبران

برگشت به ليست
Logo

دبستان

تهران- كامرانيه شمالي- كوچه شيباني- نبش كامران- پلاك ٤


دبیرستان

تهران- فرمانيه شرقي- خيابان عسگريان- تنگستان يكم- پلاك ٦

© Copyright 2020 Taghva School.